Doe je huid geen verdriet
Het zonseizoen is weer aangebroken in Iran. In tegenstelling tot Nederlandse zon-aanbiddingstaferelen krijgt zij in Iran vaak minder waardering, maar in deze mooie seizoenen trekken mensen echter wel weer massaal naar de bergen of-dichter bij huis- naar de bloesemrijke oevers van de rivier in Isfahan. Regelmatig word ik dan verrast door poetische uitroepen van bezorgde moeders… Bij een kleine wandeling langs de rivier laatst besloot ik met een paar nichtjes de temperatuur onder de oppervlakte te onderzoeken en bungelden onze voeten even later in het koele water. Een jong meisje zag daar ook wel wat in, maar werd tegen gehouden door haar moeder: ”dat water is veel te koud, maak je huid niet verdrietig!’
Dat huidverzorging belangrijk is in Iran was me al eerder opgevallen. In tegenstelling tot de Nederlandse opvattingen (voor zover ik weet) over een lekker gezond kleurtje na een dagje in de zon, wordt direct zonlicht op de huid in Iran zoveel mogelijk gemeden. Sommige meisjes dragen bij hun dagje in de bergen een pet met een enorme zonneklep en zlefs de handen worden soms beschermt tegen de zon met dunne witte handschoentjes. Bij ene licht kleurtje krijg je al vaak ongevraagd ‘advies’ uit alle hoeken; het meisje bij de boekhandel vraagt waarom de huid van de kinderen zo verbrand is (duidend op hun mooi egaal bruin huidje met een lichte blos) en de apotheker, ene schoonzusje, nog ene schoonzus, een neef, de buurvrouw, een nichtje van de buurvrouw en Mohsen hebben allemaal een whitener-creme voor me in de aanbieding, naast die andere creme speciaal tegen sproeten! Ik vrees dat ik ook een zonnehoedje moet gaan aanschaffen, al was het alleen maar om het commentaar wat in te perken!
Het valt zowieso op dat in verschillende culturen de huidstint zo ontzettend belangrijk is (afgezien van het hele onderscheid blank, autochtoon en ‘kleurling’ natuurlijk)… Laatst kwam ik achter elkaar verschillende bronnen tegen die aangaven dat binnen ‘zwarte’ gezinnen het donkerste kind veruit het meest gepest wordt op school (maar ook thuis bepaald geen bevoorrechte positie heeft). Ook in India schijnt in sommige kringen een lichte tint verschil voldoende aanleiding om op iemand neer te kijken of iemand een lastige positie te bezorgen op de huwelijksmarkt!
In Iran is een lichte kleur in ieder geval veruit het meest wenselijk, zo sterk dat ik wel eens make up zie die spookachtige trekken in dames naar voren brengt. Een keer heb ik me -overgehaald door de bruid- door de plaatselijke kapper/visagiste laten opmaken voor een huwelijk. Maar een blik in de spiegel was voldoende om die avond alle camera’s te mijden, ik schrok me dood!
Tags: donkere huidskleur, zon
You can comment below, or link to this permanent URL from your own site.
June 9, 2008 at 5:25 pm
Je beschrijft heel goed de voorkeur voor een zo licht mogelijke huidskleur in Iran. Een eerdere post ging over de Iraanse huwelijksmarkt. Met dat onderwerp nog in mijn achterhoofd: de huwelijkskansen voor een wat donkerder gekleurd meisje liggen ook behoorlijk lager. Ik heb een aangetrouwd nichtje in de huwbare leeftijd, ze is intelligent, heeft een goede opleiding, ze is beeldschoon (de mooiste meid in de hele familie), maar er dienen zich geen gegadigden aan want: ze is te donker. Doodzonde want ze is echt heel knap om te zien. Ze zou graag naar Nederland komen want ze merkt wel dat het hier minder een issue is. Maar zelfs je man beveelt je een whitener aan? Niet doen hoor, zitten veel schadelijke stoffen in.
June 9, 2008 at 10:17 pm
Hai. Zeer herkenbaar dit verhaal. Ik sta er ook versteld van hoe belangrijk een ‘zo licht mogelijke kleur’ is. Zo blank mogelijk blijkt all over the world (?) maar zeker in Iran een schoonheidsideaal te zijn. Desnoods met speciale cremes. Mijn echtgenoot was altijd razendpopulair in Iran omdat hij voor Iraanse begrippen erg blank is. Je zou hem met een beetje fantasie hier een Fransman of Italiaan noemen. Zijn broer had als bijnaam ‘pepsi’ (nogal donker, pikzwart haar), hijzelf mocht luisteren naar de naam ‘fanta’ (ik ben de farsi woorden even kwijt).
).
Wel triest dat echtgenoten zo’n whitener aanbevelen aan hun vrouw… pfff… ze bemoeien zich vaak wat te veel met de zgn. schoonheid van hun vrouw of vriendin. Uiterlijk is toch wel erg belangrijk in de cultuur (moet je ook nog maar eens iets over posten
June 9, 2008 at 10:20 pm
Als kind was ik net zoals mijn vader,mijn broer en verder alle andere mannen en jongens uit de buurt gek op voetballen. Ik werd zo vaak gewaarschuwd dat ik “zwart”zou worden en mijn inderdaad zwarte knieen werden dan ook door de “witte meiden”die liever binnen speelden afgekeurd.
Alhoewel ik niet van nature getint ben, kom ik wel uit het zuiden en word ik wel als “zwarte”beschouwd (bandary). Toen ik een paar jaar geleden terug ging naar Iran en in de tuin en op het dak ging zonnen, werd er geschokt gereageerd door mijn nichtjes, een paar dagen later volgden ze mij en vonden ze gebronzde huid toch wel mooier dan wit geschminkte…
Waarschijnlijk zijn ze na mij niet meer de zon ingegaan en de whitners zijn weer uit de koelkast gehaald. lol…
June 9, 2008 at 11:13 pm
Op zich is het begrijpelijk dat de dames in Iran veel aandacht besteden aan hun gezicht, daar bijna alles verder (redelijk) bedekt dient te zijn… Toch werd ook voor de revolutie make up al zeer veel gebruikt, de mullahs schreven toen al met afschuw: ‘women walk around like painted dolls!’ en hebben daar rigoureus een einde aan willen maken, tevergeefs.
@Nelleke, ik wist niet dat ook in Iran de kleurtint zo’n rol speelt bij de juiste huwelijkskandidaat, waar je je al niet mee bezig kan houden….
Ik ken trouwens ook mannen die aan de whitener zijn. Het komt op mij over als een soort diepgeworteld /(door de eeuwen heen) aangepraat inferieuriteitsgevoel ten opzichte van het Westen (in veel landen)…
June 10, 2008 at 11:52 am
Elisa,
Is in Iran het gebruik van een zonnebrandcreme inmiddels meer ingeburgerd? Als je je gezicht met factor 50 smeert dan bescherm je je gezicht goed tegen schadelijke Uv straling en word je vanzelf minder “bruin”. Ik snap de Iraanse houding tegenover zonnebaden wel: inmiddels is men er hier ook wel achter dat het je huid niet ten goede komt, huidveroudering, pigmentvlekken en huidkanker zijn het gevolg. Nu zijn hier maar eenbeperkt aantal zonnedagen maar in Iran brandt de zon dag in dag uit ongenadig fel. Dus binnenblijven is de beste bescherming. Maar misschien is zonnebrandcreme een gat in de markt? Als je in Iran zo met zonneschijn omgaat zoals veel westerlingen heb je binnen de kortste keren een gelooide huid.
Iraniers, ook al hebben zij een getinte huid, kunnen ook zonnebrand oplopen: ik zie het altijd bij mijn echtgenoot op vakantie. Hij moet zich net zo beschermen als ik met mijn lichtere huid. Wat betreft schoonheidsideaal: in Iran vindt men het inderdaad gek dat westerlingen vrijwillig de zon in gaan om een kleurtje op te doen. Want hoe witter, hoe mooier vinden ze. Jammer.
June 13, 2008 at 12:02 am
Wat een mooie uitspraak, ‘maak je huid niet verdrietig’, en wat een interessant stuk.
Huidverzorging, ’scrubben’ is ook zoiets, dat kende ik niet totdat ik erachter kwam dat niet alleen vrouwen maar ook Iraanse mannen zo’n hard steentje gebruiken om een babyzacht huidje te creeren.
Maar je informatie over huidskleur is nieuw voor mij, ik wist helemaal niet dat ‘zo bleek mogelijk’ in Iran belangrijk was.
Ik ken het wel uit andere streken, zo meed bijvoorbeeld een Surinaamse vriendin van mij om die reden altijd zo veel mogelijk de zon. Tot mijn verbazing, toen, maar inmiddels ben ik erachter dat zij helaas lang niet de enige is.
Dat witmakers ook in Nederland verkocht worden, dat ze gebruikt worden en dat het tot discussies leidt is te lezen op o.a. http://www.waterkant.net/suriname/2006/05/08/in-de-huid-van-een-andere/
Zelf vermijd ik de zon vaak, en wel om praktische redenen: ik krijg het gauw te warm, en verder heb ik zo’n huid die heel gemakkelijk verbrandt in de zon (ben in mijn jeugd een aantal keer flink verbrand geweest, waardoor ik nu wel eens zorgen maak om de lange-termijn-effecten, de verhoogde kans op huidkanker).
Maar wat ik me afvraag: als Iraanse vrouwen de zon zo mijden, bovenop de kledingvoorschriften, hebben zij dan ook niet bijna per definitie een vitamine D tekort (met spierpijnen, spierzwakte en/of broze botten van dien)?
June 13, 2008 at 8:52 am
@Nelleke,
Volgens mij kan de huid ook in de schaduw vitamine D opnemen, en veel vrouwen lopen wel rustig met blote armen door hun eigen hayat/binnenplaats/tuin…
Maar toch zou je weleens gelijk kunnen hebben… Er zijn ontzettend veel mensen die last hebben van hun knieen, en naast de zithouding op de grond zou een vitaminegebrek best en van de oorzaken kunnen zijn..
June 18, 2008 at 9:29 pm
Mmm, toen ik in Thailand op vakantie was, zag ik ook overal de tubes whiteners. En Thaise toeristen in eigen land (op bezoek bij beroemde kloosters ed) namen foto’s van mij -met hun familieleden erbij- omdat ze mijn bleke smoeltje mooi vonden. Ik wist niet wat me overkwam. (-;
Raar, mensen met steil haar willen krullen en vice versa, blanken willen bruin worden en vice versa…