Wilders’ in Iran

De Wilders-hoogtijdagen lijken voorbij te zijn. Alle ophef heeft in Iran vooralsnog slechts een beperkte uitwerking gehad; een verbaal protest vanuit de Iraanse overheid, enkele afkeurende geluiden bij vrijdagmiddaggebeden en zaterdag dan toch nog een kleine demonstratie bij de Nederlandse ambassade. De Islamitische Republiek Iran kon natuurlijk niet achter blijven bij haar collega-moslimlanden, maar daar is dan ook alles mee gezegd; geen grimmige protesten in Iran, getuige de foto’s van Iraanse persbureaus en persberichten.

Zelf ben ik na de protesten ook even gaan kijken naar het resultaat. De ambassade had de Nederlanders per sms meerdere malen gewaarschuwd en tevens dringend verzocht het gebied rond te ambassade te mijden dit weekend, maar dat bleek meer voor de zekerheid. 

Toen ik aankwam wandelen door de inmiddels bijna verlaten straat van de ambassade, werd ik daar uiterst vriendelijk ontvangen door de politieagenten die nog even waren blijven hangen. Na een praatje, een grapje en enkele complimenten over en weer -’wat spreek je goed Farsi’- wezen ze me gewillig de muur achter het enorme hek dat voor de gelegenheid was neergezet waar enkele eieren het gebouw hadden getroffen. Over de aantallen demonstranten mochten ze niets vertellen, dat was sacred eu..secret. Een foto maken mocht ook niet in eerste instantie, maar met een knipoog later toch weer wel, als ik maar niet van de pers was. Even later bestormden groepjes soldaten lachend de busjes die hen terug zouden brengen naar hun kazernes. De sfeer was kortom beheerst en rustig, ja bijna gezellig.  Hetzelfde gold bijna voor de demonstratie zelf trouwens, zo blijkt uit het verslag van journalist Thomas Erdbrink. Uit de gezichtsuitdrukkingen op de foto’s blijkt bovendien dat de zgn ‘boze’ demonstranten -net als de soldaten die de ambassade hadden ‘beschermd’ tegen de demonstranten- geen bezwaar hadden tegen een verzetje. 

Na het uitkomen van de film heeft het Iraanse journaal overigens opvallend genuanceerd bericht over de kwestie. Hoewel de nieuwsberichten steevast vergezeld gingen met de herinnering aan de beelden rond de cartoonrellen, werd vanaf het eerste moment ook de reactie van de Nederlandse overheid er uitgebreid bij vermeld. De reacties en verwachtingen in mijn omgeving over de gevolgen op termijn lopen echter uiteen. Enkelen verwachtten dat deze berichten toch wel veel invloed zullen hebben op de algemene opinie over Nederland; veel gematigde moslims vinden het niet leuk als ze horen dat een Nederlander hen wegzet als potentiele terroristen en hun geloof als gewelddadig en als gevaar voor de toekomst van Nederland in beeld brengt. Bovendien zijn in de film suggestief allerlei beelden door elkaar gemixt in onjuiste contexten. Een daarvan is bijvoorbeeld het zeer lokale sji’itische ritueel dat zichtbaar is bij het bebloede kindergezicht, een marginale traditie die in Iran eens per jaar voorkomt in enkele kleine steden, maar door de overheid zelfs verboden is en door 99 % van de bevolking wordt afgekeurd. Ook zouden Iraniers bij een onderwerp als vrouwenbesnijdenis de wenkbrauwen fronsen, want hoewel dit in Nederland bekend is en absoluut verworpen en bestreden dient te worden, is het geen islamitisch gebruik op zich en zelfs totaal onbekend in veel niet-Afrikaanse moslimlanden. Anderzijds hoor ik echter ook geluiden dat sommige Iraniers het met Wilders eens zijn; met de ervaring van enkele decennia overheidsbeleid die in naam van het geloof persoonlijke vrijheden inperkt en het doen en laten van burgers poogt te sturen, hebben sommige mensen weinig meer op met het geloof. 

Los van de algemene opinie over Nederland als geheel durf ik echter bijna met zekerheid te zeggen dat Nederlanders niet minder gastvrij behandeld zullen worden in Iran. Zowel voor als na het uitkomen van de film heb ik nauwelijks verschil gemerkt in de reacties op mijn Nederlanderschap.  De eerste associatie met Nederland blijft vooralsnog het land van de bloemen, al reageerde een enkeling na het noemen van mijn land van herkomst met een kort zwijgen, om daarna de conversatie even gezellig weer voort te zetten. Meer zal het ook niet worden in de cultuur waar men alles doet om ongemakkelijke situaties te voorkomen en het de gast naar de zin te maken!

Update
Er wordt vandaag wel opnieuw een protest verwacht voor de ambassade, deze keer van middelbare scholieren, vast heel spontaan
Deze keer gaat het om een doordeweekse dag waarop de ambassade geopend is, dus misschien proberen ze wel een reactie uit te lokken.. daarnaast zijn er misschien wel een paar opgefokte pubers bij die besluiten zich a la voetbalhooligans te gaan gedragen… gelukkig wordt de ambassade beschermd door goedbewapende Iraanse soldaten!

Explore posts in the same categories: Iran algemeen, nederland, religie

Tags: Wilders' in Iran

You can comment below, or link to this permanent URL from your own site.