Poezie leeft!
Laatst liep ik langs de brug waar mensen samendrongen. Nieuwsgierig mengde ik me tussen de opeengepakte mensen om luttele seconden later mee te genieten van een Iraans straattheater. Het kleine gezelschap bleek anderen te inspireren, want toen de spelers de laatste zinnen hadden uitgesproken en de omstanders zich net wilden verspreiden, nam iemand op de brug het woord over en hief spontaan een lied aan… mensen om mij heen neurieden mee of klapten enthousiast in de handen, wat kennelijk opniew anderen aanmoedigde, want het lied was nog niet afgelopen of een nieuw karakter verscheen ten tonele.. Echt geweldig, wat een mooie sfeer!
Ik had vaak gehoord dat poezie een belangrijke rol speelt in Iran. Perzie heeft vele grote dichters voortgebracht en elke familie heeft wel een boek van Hafez of Rumi in huis (voor de liefhebber, Rumi wordt uitgebreid belicht in het laatste nummer van Eutopia, www.eutopia.nl) en zelf blijk ik ook een Rumi liefhebber te zijn, want de huidige zin van deze site is ook afkomstig van Rumi…
January 10, 2008 at 10:30 am
En mijn favoriete dichter is Khayam.
Whether at Naishabur or Babylon
Whether the Cup with sweet or bitter run,
The Wine of life keeps oozing drop by drop,
The Leaves of life keep falling one by one.
January 10, 2008 at 10:41 am
Leuke verhal,
http://i3.tinypic.com/87jk5qq.jpg
Gr Hossein
January 10, 2008 at 12:52 pm
Grappig, hoe je dit vertelt, lijkt wel mijn familie! Als we eenmaal in “the mood” zijn, begint het een na de ander zijn talenten te laten zien. Of het nou, zingen, muziek maken is, het zit in onze bloed…
January 10, 2008 at 1:57 pm
Ik zou gek worden van al dat lawaai. Sorry!