‘Ze keek alsof ze een kakkerlak zag’
Een tijdje geleden is er een nieuw boek over Iran verschenen over de verrassende kanten van Iran, ’stiekem kan hier alles’ van Eefje Blankevoort. Ik had er al vrij veel over gehoord -eigenlijk al voor het verschenen was had ik een interview met de schrijfster gelezen- en veel mensen die ik erover gehoord heb vonden het vlot en lekker luchtig geschreven. Ook gebruikt ze -afgaande op enkele recensies en artikelen naar aanleiding van het boek - mooie metaforen en uitdrukkingen, zoals de beeldende vondst als de titel van dit stukje. Het is wel een hele pil, ik heb iets gehoord van 500 pagina’s, maar ik heb gehoord dat het een leuke indruk geeft van het in Nederland minder bekende gezicht van Iran en algemeen geinteresseerden een leuke introductie in Iran krijgen voorgeschoteld.
Toen ik onlangs enkele tijdschriften contacteerde met de vraag of ze een ander geluid over Iran wilden horen en geven aan hun lezers, bleken verschillende redacties net een stuk te hebben geplaatst. Pech voor mij natuurlijk (maar niet getreurd, alles op zijn tijd), maar wel erg positief dat Blankevoort met haar boek, artikelen en interviews een breder publiek weet te bereiken met haar verhaal over Iran. Dat werd tijd, want hoewel kwaliteitskranten al langer een gevarieerder beeld geven van Iran, lijkt het erop dat veel mensen zich tot nog toe moeilijk kunnen voorstellen dat Iran meer is dan terrorisme en onderdrukking. Vele handen maken licht werk, let’s continue the hard work of changing perceptions!
Artikel over haar boek: De twee zielen van Iran. http://www.zemzem.org/ (november 2007)
Recensie (de eerste die ik op internet tegen kwam): http://www.deadline.nl/news/Geen+geheimen+in+Stiekem+Kan++Hier+Alles
Tags: Iran
You can comment below, or link to this permanent URL from your own site.
January 6, 2008 at 5:28 pm
Beste Elisa,
Toen Eefje Blankevoort in Iran opdook, woonde ik daar al een paar jaar, maar ik kan je verzekeren dat ik veel van haar heb geleerd. Daarmee bedoel ik niet zaken als ‘dat er stiekem veel kan in dat land’, want daar was ik zelf inmiddels ook wel achter gekomen. Nee, Eefje heeft mij vanalles duidelijk gemaakt over het martelaarschap, de Iran-Irak oorlog en de opvattingen van diverse ayatollahs die zij bezocht en met wie zij in debat ging. Ik wil maar zeggen: Eefje reisde door het gehele land, zeker tijdens dat eerste, lange verblijf.
Ik verwacht dat zij in een tweede publicatie ook de weerslag van haar anderssoortige ontmoetingen zal vastleggen. Die pasten niet in een boek als “Stiekem kan hier alles”.
Ook denk ik dat je je leuke beschrijvingen van het alledaagse leven in Isfahan (ongelooflijk dat jij fietst door de stad, die ik een “symfonie in blauw” noem) best wel aan een Nederlands tijdschrift of aan een krant kunt slijten. Ik zal eens “rondkijken”.
January 6, 2008 at 7:53 pm
@Loes, ik geloof ook zeker dat ze veel te vertellen heeft. Ik heb de discussie over het boek op de site van TE gevolgd en haar optredens gezien en ik waardeer haar aanpak en enthousiasme. Bovendien kan ik het alleen maar toejuichen als een breder publiek in zal gaan zien dat ‘exotische landen’ meer zijn dan hun stereotype imago.
.
Dat het mij persoonlijk niet zo goed uitkwam was eigenlijk meer bedoeld als een grapje, ik ga er vanuit dat er nog voldoende kansen voor mij komen in de toekomst om iets toe te voegen!
Dat punt over een evt. tweede boek vond ik trouwens goed (bedankt), niet alles past in een kader.. datzelfde geldt eigenlijk ook voor deze weblog. Ik geef hier veel korte impressies en interpretaties op een doorgaans luchtige toon, wat net zo goed een eenzijdig beeld zou kunnen geven van mijn schrijfstijl en diepgang; in mijn onderzoeksartikelen ga ik veel dieper (en breder/kritischer) in op sommige onderwerpen. Ook werk ik (helaas) regelmatig mijn eigen ‘logboek’ van de keerzijde van Iran bij… Ik denk dat ik op dezelfde lijn zit als Eefje Blankevoort waar het gaat om het doel: een beetje tegenwicht geven aan het beperkte beeld dat veel mensen nog steeds hebben van Iran, niet iedereen is een trouwe lezer van Onze man
Over je aanbod om wat rond te kijken, dat sla ik natuurlijk niet af!
January 7, 2008 at 11:25 pm
@loes
Ik ben Mohsen man van Elisa! Misschien zie jij geen voetsporen van Elisa’s partner in haar (ik noem ) verhaaltjes! Ik kan natuurlijk veel dingen overbrengen, wat Elisa moeilijk kan merken of opvatten als een probleem of een feit! Anders zou elis’s verhalen veel dieper zijn en veel aantrekkelijker worden!
De reden dat ik haar niet help: Ik heb zelf 12 jaar lang in Nederlandse samenleving als een buitenlander gewond! Ik zocht ook alles uit en wilde graag ook meer van cultuur weten! In eerst paar jaar dacht ik zelf dat ik min of meer nederlandse samenleving herkend had! het was tijd voor een conclusie; Nederlanders doen dit doen dat!!! paar jaar later kwam ik achter dat veel van mijn conclusies niet correct zijn! Nog later besefde ik dat sommige conclusies belachelijk verkeerd waren!
Ik merkte dat praten en schrijven over een samenleving waar je als een gast leeft, niet in de korte tijd mogelijk was! Je moet voelen wat ze voelen je moet kijken als zij kijken enzo.
Dat heeft tijd nodig! maakt niet uit hoe lang het duurt! Je moet maatschapij zelf met je eigen gevoelens kunnen ervaren! Mohsen’s tips en praatjes geven elisa een vooroordeling! ze moet zelf uitzoeken!
Voor elisa is internet, forums en de boeken over Iran die door andere geschreven zijn een misleiding!
Deze weblog is in mijn oogen een training! Alles op zo’n tijd!
Ik heb nog geen goed boek over Iran in Nederlandse taal gezien! Alles is zo puntig een roman een spannende ervaring een eigen ervaring!
De beste boek over Nederlanders die ik heel goed en compleet vond was door een engelsman geschreven; “unduchtable”! hij had 17 jaar in Nederland gewond! Elisa heeft nog lange weg te gaan!
mvg
January 8, 2008 at 12:52 am
@Mohsen
Op je interesante reactie zal ik op mijn beurt -later- trachten te reageren. Jawel, soms zie ik wel een voetspoor, hoor.
Ook ik zal, na vijf jaar in Teheran te hebben gewoond, het echte Iran en DE Iranier nooit werkelijk kunnen doorgronden. Jouw land en zijn bewoners zijn veel te complex. Maar naast Iran heb ik nog in achttien andere landen gewoond en gewerkt (China was er een van en probeer maar eens een Chinees te begrijpen, afgezien van de taal). In Frankrijk voelde ik mij nog het meeste “thuis”, alhoewel de doorsnee Nederlander niets van de Fransen begrijpt. De Britten lagen mij trouwens ook wel, al verschilden zij totaal van de Fransen.
Maar het is laat. Ik moet naar bed. Jullie liggen onder de sneeuw, heb ik begrepen. Dus ik kom op een later tijdstip terug op je leuke reactie. Groetjes aan Elisa.
January 8, 2008 at 6:16 am
@’Voor Elisa is internet, forums en de boeken over Iran die door andere geschreven zijn een misleiding!’
Ik zie deze verschillende bronnen zelf trouwens meer als veelzijdige aanvulling op mijn eigen ervaringen en observaties in Iran, waar ik zelf mijn conclusies uit trek (en regelmatig bijstel). Niet als misleiding
Maar in zoverre klopt het dat je veel dingen in eerste instantie niet altijd accuraat of in de volle breedte juist interpreteerd, daar ben ik inmiddels ook wel achter gekomen.
January 8, 2008 at 1:01 pm
In mijn ogen is dit boek als een half warme glas water voor een hongerige man.
Het vermindert wel wat van zijn dorst maar is vooral nog geen uitgebreide en warme maaltijd.
January 9, 2008 at 2:54 am
@ Loes
(Ken je me nog uit Teheran?) Dit is een beetje off topic, sorry Elisa, maar Loes, ik wacht nog altijd vol spanning op de dag dat jij een boek uit zal brengen over al jouw jaren in den vreemde.
Hartelijke groeten van een oude bekende.
January 9, 2008 at 6:22 pm
@Hi Silvia,
Natuurlijk ken ik je nog. Heb gisteren nog aan Elisa verteld hoe inspirerend ik de samenwerking met jou heb ervaren. Wat doe je tegenwoordig? Je kunt mij altijd mailen op bijnen13@kpnplanet.nl. Dan kan ik je ook vertellen waarom ik niet echt tot schrijven kom. Een van de redenen : de spannendste zaken zitten in vertrouwelijke dossiers …
@Elisa, wij houden contact. Blijf schrijven. Er zijn tijdschriften en kranten genoeg die je stukjes zouden kunnen gebruiken.
January 9, 2008 at 9:03 pm
@loes,
Ja ja, wij (Silvia en ik) zijn ook een keer in de ene keluiskamer geweest! Heel even natuurlijk! Wij zijn heel erg braaf geweest! wij gingen onze vriendinnetje Darti even dag zeggen!
Oh ik wilde zo graag in al die dossiers kijken! Heb niet gedaan hoor! Anders was Darti nu verder dan Jakarta gestuurd! Volgens mij mag je over een paar jaar alles schrijven!? dan misschien samen met Silvia en Elisa zonder mijn voetsporen! Lezers willen graag een sterke dossierkennis van schrijver(s) zien! Iemand met gedegen achtergrond!